اهمیت زخم پای دیابتی؛
👈🏿 زخم پای دیابتی مهمترین عارضه دیابت معرفی شده است.🤔
👈🏿 هر 30 ثانیه یک قطع عضو در دنیا به علت دیابت اتفاق می افتد.😳
👈🏿 دیابت، شایعترین علت آمپوتاسیون غیر تروماتیک است.🙄
👈🏿 مشکلات پا یکی از شایعترین عوارض منجر به بستری شدن در افراد دیابتیک است.😮
👈🏿 خطر قطع اندام در افراد دیابتی 46-15 برابر افراد غیر دیابتی است.♿
👈🏿 19-17 درصد بیماران، آمپوتاسیون دوم را ظرف همان سال تجربه می کنند.🤔
نویسنده عباس نبی کارشناس درمان زخم تلفن: ۰۹۰۱۶۴۷۴۴۱۱
🔅نوروپاتی حسی🔅
✔تهیه کننده:عباس نبی
✅اعصاب حسی پیامهای عصبی مربوط به لمس ،موقعیت فشار،درجه حرارت و درد را بصورت حس لمس خفیف یا درد ایجاد شده هنگام گذاشتن پا بر روی جسم تیز منتقل میکند بنابراین آسیب به این اعصاب حسی نشانه های بالینی گوناگونی را ایجاد میکند.
✅بیمارانی که مبتلا به آسیب اعصاب حسی هستند معمولا قادر به هماهنگی حرکات پیچیده همانند راه رفتن یا برقراری تعادل با چشمان بسته نیستند و در خطر بالای سقوط نیز هستند.
🔅پاراستزی فرم بسیاردردناک نوروپاتی حسی است🔅
✅اعصاب آسیب دیده درد شدیدی تولید میکنند که بصورت احساس گزگز ،سوزن سوزن شدن،شوک الکتریکی ،سوختگی یا فرو کردن چاقو توسط بیمار توصیف میگردد.
افرادی که پاراستزی دارند بطور مکرر شکایت از دردی دارند که هنگام شب بدتر میشود.
✅آن ها همچنین ممکن است دچار خارش شدید،افزایش حساسیت به محرکهای طبیعی بدون درد،مثلا احساس آزار دهنده لمس ملحفه در خواب،
و یا پاسخ اغراق امیز و غیرطبیعی به محرک دردناک را گزارش دهند.
مبتلایان به پاراستزی با مراجعه به نورولوژیست و تجویز داروهای ضد تشنج مانند🔅 گاباپنتین یا پری گابالین🔅 همراه است
✅نوروپاتی حسی همچنین با آتاستازی یا از بین رفتن حس درک موقعیت است که به ترتیب موجب زخم های نوروپاتیک و افزایش خطر سقوط میشود.
افرادی که مبتلا به اتاستازی پیشرونده هستند بی حسی را از انتهای اندام تجربه کرده و به تدریج به سمت بالا کشیده میشود.
نوروپاتی حسی بیشتر در مسیر جوراب و دستکش رخ میدهد بیمار فکر میکند دستکش و جوراب پوشیده در صورتیکه نپوشیده است.
✅قابلیت تشخیص تروما های کوچک و در ادامه بزرگ و کفش تنگ و تاول و وجود جسم خارجی در کفش را ندارند.
✅ممکن است این افراد بر روی سوزن و یا شیشه تیز پا گذاشته اما حسی نداشته باشند
✅ممکن است دچار سوختگی شدید گردند اما حسی نداشته باشند.
کارشناس درمان زخم:عباس نبی تلفن تماس: ۰۹۰۱۶۴۷۴۴۱۱
به نام خدا
وکیوم تراپی در درمان زخم
تهیه:عباس نبی
معرفی روش بکار گیری وکیوم تراپی در درمان زخم NPWT
به عبارتی دیگر روش وکیوم تراپی زخم عبارت است از اعمال فشار منفی به بستر زخم تحت شرایط کاملا کنترل شده است . در این روش درمانی , بستر زخم با استفاده از فوم پلی یورتان یا پلی وینیل پوشانده شده سپس به منظور ایزوله سازی زخم از محیط اطراف و حفظ رطوبت زخم , با استفاده از فیلم شفاف خود چسب و درین اعمال خلاء , پانسمان زخم تکمیل می گردد و فشار منفی ایجاد شده توسط پمپ وکیوم به محیط درونی این پانسمان منتقل می شود و بستر زخم در معرض اعمال فشار منفی قرار می گیرد.
فشار منفی مورد استفاده معمولا در بازه۸۰ mmHg الی -۱۲۵ mmHg می باشد ولی تعیین میزان دقیق این فشار منفی با توجه به شرایط بیمار و وسعت و ابعاد زخم صورت می گیرد. این روش درمانی باعث تسریع التیام زخم می گردد. علی رغم سادگی این درمان , نکات بسیار مهمی بایستی در استفاده از این روش مورد توجه قرار گیردیکی از پارامتر های تعیین کننده در میزان اثربخشی این پروتکل درمانی جنس و چگالی فوم مورد استفاده می باشدچگالی این فوم بایستی به گونه انتخاب شود که باعث انتشار بهینه فشار منفی در سطح زخم گردد. مطالعات نشان داده اند که این پارامتر می تواند تاثیر بسزایی در میزان اثربخشی درمان داشته باشد.
نکته مهم دیگری که بایستی در مورد نحوه پانسمان مورد توجه قرار گیرد جنس مواد به کار رفته در پانسمان می باشد . مواد به کار رفته بایستی ضد حساسیت , آنتی باکتریال و از موادی باشد که به بستر زخم نچسبد و باعث انتقال عفونت و یا ایجاد خونریزی نگردد . دومین پارامتر مهم در این پروتکل درمانی , تامین فشار منفی به گونه ای پایدار و کاملا ثابت می باشد.هر گونه نوسان در میزان فشار منفی اعمال شده به بستر زخم می تواند باعث کاهش میزان تاثیر درمان گردد.
به چه دلیل اعمال فشار منفی در درمان زخم موثر است ؟
چه زخم هایی را می توان به وسیله دستگاه وکیوم تراپی درمان کرد ؟
انواع زخم های فشار , زخم های بستر , زخم های پای دیابتی و نوروپاتیک , زخم های مربوط به نارسایی های عروقی زخم های ترواتیک , زخم های مربوط به شکستگی های باز , ارتوپدی وانواع زخم های باز شده جراحی , فیستول هایی با انتهای بسته و مورد استفاده در موضع فلاپ و گرافت.
معرفی روش درمان زخم به وسیلهی دستگاه وکیوم تراپی
این روش درمانی در ابتدا بر روی زخم های بزرگ و مزمن با ترشحات زیاد که به درمان های عادی پاسخ نمی دهد مورد استفاده قرار می گرفت (Large chronic non-healing heavily exudates wounds) امروزه این روش به عنوان یک روش غیر دارویی برای درمان مورد استفاده قرار می گیرد . (non-pharmocological treatment ) و عمده ترین موارد کاربرد این روش در درمان زخم های مزمن و حاد (chronic & acute ) شامل :
از جمله کاربرد های جدید درمان با فشار منفی ,درمان نوزادان و اطفال برای معالجه زخم هایی مانند :
موارد کاربرد
بیشترین کاربرد درمان بواسطه فشار منفی در مدیریت درمان زخم هایی با شرایط زیر می باشد :
Large , stage III , stage IV ulcers که بافت گرانوله ضعیف و ناکافی یا ترشحات زیادی دارند به طور کلی وکیوم برای زخم های مزمنی که (Chronic) بعد از ۴ هفته, ابعاد ان کمتر از میزان ۳۰ درصد کاهش می یابد یا حجم ترشحات ان به قدری زیاد است که با تعویض پانسمان روزانه نتوان ترشحات را کنترل و مدیریت کرد , مورد استفاده قرار می گیرد.
سایر موارد کاربرد وکیوم در درمان
کاربرد دیگر فشار منفی برای کاهش میزان باکتری های موجود در زخم می باشد .تلاش های زیادی که در راستای کاهش حجم میکروب زخم صورت می گیرد نشان می دهد که با استفاده از scalpel نمی توان زخم را به طور کامل از میکروب زدود ,در حقیقت بریدن بافت های مرده و حذف باکتری ها از سطح زخم در بیشتر مواقع غیر ممکن است
لازم به ذکر است که وجود میزان میکروب به اندازه ۱۰^۵ در۱ گرم از بافت critical level محسوب می شود . استفاده از روش surgical debridment به همراه excision of dead tissue این امکان را فراهم می آورد تا میزان میکروب موجود در سطح زخم را در بافت یک زخم عفونی (purulent wound) از میزان ۱۰^۸به میزان ۱۰^۴ کاهش دهد اگرچه این میزان کاهش در حجم باکتری ها به ندرت از طریق scalpel حاصل میشود معمولا برای به پایان رساندن جراحی از طریق بخیه زدن کافی نمی باشد. وکیوم به عنوان روشی برای تسریع واماده سازی زخم های مقاوم به درمان (persistent non-healing & trophic ulcers) برای انجام autografting و نیز به عنوان یک روش پیشگیرانه در مقابل مشکلات بعد از عمل (Post operative complication) در مورد acute posttraumatic wounds و شکستگی های باز (Open fractures ) به کار می رود بعلاوه وکیوم را میتوان به عنوان روشی در برداشت بافت های مرده در زخم های عفونی که به دلایل مختلف ایجاد شده اند به کار برد.
اهمیت کاربرد دستگاه وکیوم تراپی در زخم های دیابتی
بیمارانی که دارای زخم های مزمن عود کننده (recurrent ulcers) می باشند بیشترین هزینه را به درمان خود اختصاص می دهند و بیمارانی که به علت زخم پای دیابتی متحمل قطع عضو می شوند سالانه هزینه زیادی را به جوامع و مراکز درمانی تحمیل می کنند لازم به ذکر است که در یک فرد مبتلا به دیابت , احتمال ایجاد زخم ناحیه پا در طول زندگی بیشتر از ۲۵ درصد می باشد زخم های ایجاد شده در ناحیه پا (foot ulcers) عمده ترین دلیل بستری بیماران دیابتی در بیمارستان می باشد به طوریکه در امریکا ۱۶ درصد از پذیرش کل بیمارستان ها و ۲۳ درصد از مجموع روزهای سال در تمام بیمارستان های امریکا به بیماران دیابتی اختصاص می یابد که به دلیل زخم در ناحیه پا بستری می شوند. در انگلیس تنها در سال ۲۰۰۱ ,۲۵۲ میلیون یورو صرف هزینه درمان پای افراد دیابتی شده است.
از جمله روش های جدید برای درمان زخم پای دیابتی عبارت است از :
چگونگی درمان
در این روش فشار منفی به صورت پیوسته یا متناوب در بازه ۵۰ تا ۱۷۵ میلیمتر جیوه به بستر زخم وارد میشود. فشار بهینه ای که مورد استفاده قرار می گیر معمولا ۱۲۵ میلیمتر جیوه می باشد فشار منفی معمولا به مدت ۴۸ ساعت ابتدای درمان به صورت پیوسته بر روی زخم اعمال می شود.
مکانیزم اثر
هدف در درمان با فشار منفی تبدیل زخم باز و مقاوم به درمان به زخم کنترل شده است به گونه ای که ترشحات اضافی و آلوده به عفونت از بستر زخم جمع اوری شده و جریان خون در بافت بهبود یافته و دفع بقایای سلولی و متابولیت از سیستم لنف بهتر صورت گیرد اصلی ترین مکانیزم عمل برای تاثیر فشار منفی در تسریع التیام زخم عبارت است از :
پایان
تهیه:عباس نبی
تلفن تماس: 09016474411
۱ ـ سیاه زخم چیست؟
عامل آن باسیل بزرگ گرم مثبت با توانایی تولید اسپور میباشد. که اسپور نسبت به شرایط سخت محیطی بسیار مقاوم بوده و مدت طولانی در هوا و بویژه خاک زنده میماند. باسیل آنتراکس در حیوانات بیشتر دیده می شود لذا افرادیکه در تماس بیشتر با حیوانات و فرآورده های حیوانی آلوده قرار دارند، بیشتر گرفتار میشوند.
2 ـ راههای انتقال بیماری کدام است؟
تماس با اسپورهای آلوده کننده میکروب از طریق پوستی، مخاطی، تنفسی و یا سیستم گوارشی با انتقال از فرد به فرد بسیار نادر است.
3 ـ دوره نهفتگی بیماری
حدود 7 روز پس از تماس می باشد. تعداد 8000 تا 50000 میکروارگانیسم برای آلودگی از راه تنفسی لازم است.
4 ـ علائم بیماری کدامند؟
در نوع پوستی اغلب به صورت تورم موضعی و یا زخم پوستی بدون درد، سیاه رنگ، نکروز شونده با بجا ماندن اثر بعد از بهبودی یا eschar میباشد.
آنتراکس تنفسی ممکنست دارای علائمی شبیه آنفلوآنزا بوده و در موارد پیش رفته به صورت پنومونی هموراژیک تظاهر نماید که میتواند مرگ زا باشد.
5 ـ تشخیص بیماری چگونه است؟
کشت خون مثبت به همراه رنگ آمیزی گرم Gram Stain
روشهای تشخیصی اختصاصی آزمایشگاهی
6 ـ روشهای پیشگیری کدامند؟
استفاده از واکسیناسیون در افراد در معرض خطر
مصرف آنتی بیوتیک پنی سیلین ، داکسی سیکلین و ترجیحاً سیپروفلوکساسین زیر نظر پزشک
واکسن سیاه زخم از سویه Sterne باسیلوس آنتراسیس که توکسین در مقادیر غیرکشنده تولید میکند و میتواند آنتی بادی محافظ ایجاد نماید، تهیه می گردد.
ایمونیزاسیون به کمک 2 نوبت تزریق زیرجلدی به فواصل دو هفته و سپس 3 تزریق در ماههای 6 ، 12 و 18 صورت میگیرد. تزریق بوستر سالیانه نیز توصیه می شود.
تزریق واکس برای افراد سالم 65 ـ 18 سال مجاز می باشد و برای خانمهای حامله نباید مورد استفاده قرار گیرد.
7 ـ درمان کدامند؟
با استفاده از آنتی بیوتیکهای پنی سیلین ـ داکسی سیکلین و ترجیحاً سیپروفلوکساسین زیر نظر پزشک می باشد. تا کنون مقاومت قابل ملاحظه گزراش نشده است.
شروع سریع درمان کمک کننده است.
آنتراکس نوع تنفسی بعد از شروع علائم بالینی علی رغم درمان 100% کشنده است
کارشناس درمان زخم و استومی:عباس نبی ۰۹۰۱۶۴۷۴۴۱۱
❓چرا پای بیماران دیابتی زخم می شود؟
✅یکی از عوارض دیررس بیماری دیابت نوروپاتی یا گرفتاری اعصاب است .شیوع این عارضه در بیماران دیابتی بین ۱۲ تا ۵۰ درصد ذکر شده است.
✔️شدت نوروپاتی با سن، طول مدت ابتلا به دیابت و چگونگی کنترل قند خون ارتباط دارد.
❌نوروپاتی به چندین شکل در بیماران دیده می شود ، شایع ترین فرم آن به صورت گرفتاری حس در پا می باشد که ممکن است به صورت درد، سوزن سوزن شدن و یا مور مور شدن در پاها بروز نماید و یا به صورت از بین رفتن حس درد و حرارت و حس درک موقعیت پا (عمق شعوری) تظاهر کند.
✅درک ارتعاشات کاهش یافته به طوری که آستانه درک ارتعاشات دیاپازون در اندام تحتانی افزایش یافته و احتمال ایجاد زخم بدون درد در پا را زیاد می کند.
✅از طرفی به علت گرفتاری اعصاب خودکار (سمپاتیک و پارا سمپاتیک) تعریق پا کاهش یافته و با گرفتاری اعصاب حرکتی ناحیه غضلات پا ضعیف و ناتوان می شود.
✅مجموعه عوامل فوق همرا با آترواسکلرزه عروق و کاهش خون رسانی پا عمده ترین علل مساعد کننده پای دیابتی برای بروز زخم می باشد.
❌عدم کنترل دیابت، دفاع بدن در برابر میکروب ها و ترمیم زخم را نیز مختل می کند.
آشنایی با ساختمان و فیزیولوژی پوست بدن انسان
آشنایی با پوست بدن
پوست یک ارگان حیاتی است که بدون آن هیچ موجودی قادر به ادامه حیات نیست. پوست بعنوان وسیعترین عضو زنده بدن، درحقیقت یکی ار پیچیده ترین، جالبترین و پرکارترین اعضاء نیز به شمارمی آید. دستاوردها و تحقیقات انجام شده در زمینه شناخت ساختار و عملکرد پوست در بدن طی دهه گذشته از مجموعه مطالعات دو قرن اخیر بیشتر و مؤثر تر بوده است .
وظایف پوست :
– بدن را در مقابل آسیبهای مکانیکی ، حرارت وتابش شدید نور محافظت می کند(سیستم دفاع مکانیکی).
– از نفوذ مواد شیمیایی و ورود میکروبها و میکرو ارگانیسمها به بدن جلوگیری می نماید(سیستم دفاع ایمونولوژیکی) .
– برخی از مواد مضر حاصل از فعالیتهای متابولیسمی در سیستم گوارشی و کبد را دفع میکند.- هورمونها و آنزیمها را درداخل بدن حفظ می کند.
– به عنوان یک عضو لامسه خارجی ، پیامهای حسی را از طریق اعصاب به مغز و مراکز عصبی منتقل می کند .
– به کمک سلولهای لانگرهانس ، نقش مهمی را در سیستم ایمنی بدن ایفا می نماید .
– نشان دادن نژاد هر فرد (سیاه پوست-سفید پوست و غیره)
– نشان دادن جنسیت هر فرد (مرد و زن (
– مانع از تبخیر شدن آب بدن. تنظیم حرارت بدن و سدی در برابر از دست دادن دمای داخلی بدن.
اجزا و ساختمان پوست :
در هر اینچ مربع از پوست ، با ضخامت متغیر بین ۱mm تا ۴mm ، اجزا ی متعددی را می توان مشاهده نمود که با تعداد شگفت آوری در کنار هم به ایفای نقش خود می پردازند. ۶۵۰ غده مترشحه عرق, ۶۵ فولیکول مو, ، ۱۹ یارد مویرگهای ظریف خونی ، هزاران سلول لامسه ، پایانه عصبی و سلولهای لانگرهانس در هر اینچ مربع از پوست در کنار هم قرار دارند که علاوه بر آنها سلولها ی ملانو سیت و آنزیمهای تیروزیناز ( سازنده ملانین ) را نیز باید اضافه نمود .
به طور کلی دو نوع غده در داخل پوست وجود دارند :
۱- غدد مترشحه چربی
۲- غدد مترشحه عرق
معمولا دهانه هر کدام از غدد چربی به یک فولیکول مو باز می شود ، اما در بعضی از موارد در پای هر فولیکول مو چند غده چربی وجود دارد که سبب تجمع چربی) (sebum بر روی پوست می گردد.
غدد عرق عمیقا “ در داخل لایه های زیرین پوست ( دوم) به صورت پایانه های فنری شکل ریشه دوانده اند که توسط یک لوله تو خالی جهت دفع عرق از لایه های بالاتر (اپیدرم ) عبور کرده و دهانه کوچک آن در سطح پوست باز می شود .
شایان ذکر است تعریق سبب پاکسازی پوست که همانا خروج آلودگیها از خلال دهانه کوچک مزبور می باشد ، نمی گردد.
لایه های پوست :
سطح پوست از تجمع سلولهای مرده تشکیل شده است . زیر این سطح، سه لایه جداگانه بسیار نازک به شرح ذیل وجود دارند :
۱) اپیدرم
۲) درم
۳) هیپودرم
اپیدرم :
اپیدرم که ضخامتش از ۰/۰۴ تا ۱/۶ میلی متر متغییر می باشد ،لایه مهمی است .سلولهای لانگرهانس که ایمنی پوست را برعهده دارد ، ملانوسیتها و آنزیم تیروزیناز که عهده دار تولید رنگدانه های ملانین و تنظیم رنگ پوست است ،در این لایه قرار دارند.
محصولات آرایشی و بهداشتی نظیر پاک کننده ها ،لایه بردار ها ، ترمیم کنند ه ها یا مرطوب کننده ها نیز بر این لایه تاثیر می گذارد .
چرا اپیدرم مهم است ؟
– اپیدرم مسئول زیبایی و شادابی ظاهری پوست است .
– پوست را در مقابل خشک شدن ( از دست دادن رطوبت ) ، نفوذ مواد شیمیایی مضر ومیکروبها حفاظت می نماید .
– اپیدرم یک لایه فعال متابولیکی است که سنتز چربیها (لیپیدها ) را برعهده دارد .
– اولین سد دفاعی در مقابل حمله مواد اکسید کننده در بدن به شمـار می رود.
– عوامـل مقـابله کننـده با رادیـکالـهای آزاد نظـیـر ویـتامـین E وC و Superoxide Dismutase در این لایه رار دارند.
– قابلیت نگهداری مقادیر متنابهی از سرامیدها و glycosaminoglycons را دارا می باشد .
– اپیدرم حاوی مقدار زیادی آب است . هرچه بدن جوانتر باشد ، آب بیشتری در پوست وجود دارد .با افزایش سن ظرفیت نگهداری آب در پوست کاهش می یابد و در نتیجه پوست به سمت خشک و چروک شدن متمایل می گردد .
– اپیدرم ، علاوه بر این ، اولین سد دفاعی بدن در مقابل هجوم میکروبی محیط اطراف بدن به شمار می آید که در این میان عملکرد خود را مدیون حضور سلولهای لانگر هانس می باشند .
سلولهای لانگرهانس بسیار به تابش اشعه ماوراء بنفش حساسند .حتی تابش خفیفی از اشعه ماوراء بنفش قادر است سلولهای لانگرهانس را از بین ببرد که این مسئله می تواند به کاهش ایمنی سطح بدن منجر شود .همچنین با افزایش سن ، به طور طبیعی تعداد این سلولها کاهش می یابد که این خود می تواند دلیلی برای افزایش شیوع سرطان در افراد مسن نسبت به جوانان باشد .
در سطوح تحـتانی لایه اپیـدرم ، سلولـها از طریق تقسیم میتـوزی ، تکثیر می یابند . هر سلول ، با حفظ سلول والد توانایی تولید یک سلول جدید را نیز دارا می باشد . سلول جوانتـر در جای خـود باقی مانده و سلول پیـرتر از لایـه های اپیدرم رد شده و به سطح می رسد . این سلولها ضمن حرکت خود به سطوح بالاتر با ماده ای به نام کراتین پرمی شوند وآب و چربی خود را از دست می دهند .فسفولیپید موجود در آنها به گلیکـو لیپید ، کلستـرول و سرامیدها تبدیل می شود .در پایان حرکت به صورت لایه ای از سلولها ی مرده روی سطح پوست قرار می گیرند .
از سوی دیگر سلولهای جایگزین، سلولهای بزرگ ، جوان ونرم هستند که حاوی مقدار زیادی آب می باشند .با افزایش سن ، این لایه نازک شده و نگهداری رطوبت را برای پوست دچار مشکل می کند .
سرامیدها یک نقش حیاتی در قابلیت نگهداری رطوبت توسط پوست بازی میکنند که این مسئله می تواند در سنین کهولت و نیز در مقابل تابش مستقیم خورشید ، پوست را محافظت نماید .
در لایه اپیدرم یک عامل مرطوب کننده طبیعی به نام NMF وجود دارد . تماس طولانی مدت با مواد پاک کننـده قوی و تغییر شرایط آب و هوایی می تواند به کاهش میزان NMF منجر شده و پوست را شکننده و خشک کند .
برای پوستهای مسن و آسیب دیده ، موادی نظیر آلفا هیدروکسی اسیدها(AHA) ، می تواند ظاهرسالمتر و شادابتر ی به آن ببخشد .
درم :
لایه دوم یا درم ۵ تا ۷ برابر ضخیمتر از اپیدرم است و به وسیله یک غشاءپیوندی پایه به آن متصل شده است.درم از یک غشاء ضخیم ارتباطی تشکیل شده است که در حقیقت شبکه بهم بافته ای است از مویرگها ی خونی و لنفی ، رشته ها وپایانه های عصبی وحسی ، کلاژن و فیبرهای پروتئینی الاستینی که وظیفه آنها نگهداری و حفظ رشته های عصبی می باشد .فولیکول های مو ، مویرگهای خونی ، غده های چربی و عرق نیز در این لایه قرار دارند . وظیفه اصلی این لایه حفظ استحکام و ارتجاع پوست می باشد .
چرا درم مهم است ؟
– اپیدرم را به کمک شبکه وسیع وظریف مویرگها ی خونی خود ، تغذیه می کند .
– به کمک شبکه محکمی از کلاژن و رشته های پروتئینی الاستین، سبب استحکام بافت پوست می شود .
– خاصیت ارتجاعی و کشسانی پوست را تامین می کند .
– به عنوان یک منبع دخیره آب عمل می کند .
– پوست را در مقابل آسبهای مکانیکی محافظت می کند .
– نقش مهمی به عنوان یک گیرنده حسی ویک تنظیم کننده داخلی بازی می کند .
هیپودرم :
هیپودرم ،سومین و آخرین لایه پوست ،پوست را به بافتهای ماهیچه ای متصل می نماید.
این لایه به دلیل فراوانی سلولهای چربی، خاصیت ارتجاعی بسیار داشته و به عنوان ضربه گیر (مثل عملکرد فنرها در اتومبیل ) عمل می کند . ضربه گیری این ì ، نقش بسیار مهمی در حفظ و نگهداری مویرگهای خونی و پایانه های عصبی دارد .
کارشناس درمان زخم و استومی:عباس نبی تلفن: ۰۹۰۱۶۴۷۴۴۱۱
با سلام خدمتدهمه دوستان
تقدیر و تشکر از دوستان عزیی که به پیج درمان زخم (nabiwoundmanager.blog.ir) سر میزنند با اطلاع دوستان می رسانم که در ادامه مطالب با آموزش و بحث در مورد روشهای نوین درمان زخم،پانسمان های نوین و..... در خدمت شما دوستان خواهم بود.
در تمام این بیماران باید برای مدتی از آنتی بیوتیک تزریق و سپس خوراکی استفاده کرد. از انواع اعمال جراحی برای کمک به بهبود این زخم ها استقاده میشود که مهمترین آنها عبارتند از
در صورتیکه زخم کوچک باشد پزشک معالج بافت های مرده زخم را با عمل جراحی خارج کرده و سپس در روزها و هفته های بعد زخم پانسمان میشود تا بتدریج بافت جدید در ناحیه تشکیل شده و زخم بسته شود. این درمان در مواردی که وضعیت عروق پا خوب بوده و مشکل پا بیشتر عصبی است بهتر جواب میدهد
در زخم های بزرگ و یا در کسانی که پزشک معالج با بررسی های بیشتر متوجه میشود وضعیت عروقی پای آنها ناکافی است معمولا اقدام به قطع قسمتی از پا (آمپوتاسیون) که زخم در آن قرار دارد میشود.
در مواردی که نارسایی عروقی پا زیاد است بسته به تصمیم پزشک ممکن است از اعمال جراحی استفاده شود تا جریان خون پا بیشتر شود. آنژیوپلاستی، تعبیه استنت و یا بای پس بین شریان رانی و شریان پا ممکن است بتواند به افزایش جریان خون پای بیمار کمک کند.
البته امروزه با ظهور روشهای نوین درمان زخم،درمان زخمها تا حد زیادی افزایش یافته و به کاری آسان و ممکن تبدیل شده است.
کارشناس درمان زخم و استومی:عباس نبی تلفن تماس:۰۹۰۱۶۴۷۴۴۱۱
زخم های پای افراد دیابتی معمولا بدون درد بوده و در مناطقی هستند که پوست آنها بشدت ضخیم شده و پینه بسته است. نوک انگشت شست، قاعده و کنار خارجی انگشت کوچک، زیر انگشت وسط، پاشنه پا، لبه خارجی پا و زیر پنجه پا از مناطق مستعد به زخم هستند.
این زخم ها ممکن است همراه با تورم موضعی، قرمزی، ترشح چرک باشند. به علت فعالیت میکروب های بیهوازی زخمهای پای فرد دیابتی معمولا بسیار بدبو هستند.
گاهی اوقات اختلال عروقی و کاهش خونرسانی به پا حتی بدون ایجاد زخم هم موجب مردن و سیاه شدن و به اصطلاح نکروز قسمتی از پا میشود. این نکروز معمولا در انگشتان پا ایجاد میشود.
ایجاد هر گونه شکاف و از بین رفتن پیوستگی بافتهای بدن چه در داخل و چه در سطح خارجی بدن را زخم مینامند. به عبارت دیگر هر گونه صدمه به نسج نرم را زخم گویند.( نسج نرم در بدن شامل پوست ، عضلات ، عروق خونی و اعصاب میباشد)
زخمها بطور کلی شامل زخمهای باز و بسته میباشد و شامل زخمهای دیابتیک ،زخم بستر،سوختگی،زخم جراحی و ... می باشد
